Search

Bookmarks

    De kathedraal antwoordt

    De kathedraal antwoordt

    Antwerpen is Wereldboekenstad en op de Boerentoren hangt sinds 23 april een gigantisch spandoek met daarop een gedicht van stadsdichter Tom Lanoye. In dat gedicht verklaart de Boerentoren zijn liefde aan een oude dame: de toren van de kathedraal.

    Gedicht_Boerentoren_01

    Later schreef Tom Lanoye een tweede gedicht waarin de kathedraal haar jonge aanbidder antwoordt. Dat gedicht werd op 29 augustus voorgedragen op de Groenplaats (uiteraard in het Antwerps) met La Esterella als de stem van de kathedraal en werd een week lang twee maal per dag afgespeeld door aan de kathedraal bevestigde luidsprekers.

    (Update: Op 20 april 2005 werd het doek van de toren gehaald en op 23 juni 2005 werd het gedicht letter per letter geveild bij Bernaerts ten voordele van Unesco voor een alfabetiseringsproject in Mali. ) Gedicht_Boerentoren_veiling

    De opname hierboven komt uit het VRT-nieuws van die dag.

    Tom Lanoye – De kathedraal antwoordt

    allez –
    wie dat er daar is
    hallo –
    zegt dat ’t niet waar is

    na jaren & jaren & jaren & jaren & jaren
    dat ik hier wind en sneeuw en zon heb staan vergaren
    dat ik met vlag en pluim en wimpel heb staan zwaaien
    met mijn kantelen en mijn klokken heb staan draaien
    al jaren & jaren & jaren & jaren & jaren
    uw attentie & verlangen heb proberen vangen
    mijn repertoir’ en mijne nikkel heb af staan draaien
    met concêrs van beiaard & gezangen & fanfaren
    na jaren & jaren & jaren & jaren & jaren

    amaai –
    nu komt er 1 gedichtje
    amaai –
    nu zie ik uw gezichtje

    maar ik zên zo blâ zo blâ zo blâ zo blâ zo blâ
    ik zên van â
    en gâ van mâ
    van mâ van mâ
    van mâ van mâ

    (mijn jeugdig onbezonnen tjsoepke)
    (mijn stevig geformeerd betonnen poepke)
    (mijn ferm geblokt en opgeschoten sjoeke)
    (mijn uit de kluiten goed gewassen piezeloeke)

    en toch:

    ochââârm –
    het zal niet mogen zijn
    ochââârm –
    het is alleen maar schijn

    want tussen u en mij?
    daar ligt dus wel 1 plein en een paar eeuwen tussen
    nooit zullen gij en ik mekaar zelfs kunnen kussen
    wij moeten ons met één gedachte leren sussen:
    ooit zal de wereld wel vergaan
    ooit zullen wij niet langer staan
    ooit vallen gij en ik op onze sjokkedeizen
    en kunnen wij malkander met vermengend stof & gruis
    voor eeuwig onze liefde carrément en kuis bewijzen

    tot zo lang kan er mij geen andere bekeren of bekoren
    al zijn we dan geboren en gezworen alletwee een toren
    al zijn we dan van steen en staan we ver uiteen
    ik wacht op u
    ik smacht naar u
    per saecula saeculorum:
    vaneen en
    toch bijeen
    nog jaren & jaren & jaren & jaren & jaren
    vaneen en
    toch bijeen
    vaneen en
    toch bijeen
    vaneen en
    toch bijeen

    De stadsgedichten van Tom Lanoy vind je hier: http://www.antwerpen.be/eCache/ABE/80/34/044.cmVjPTIyNTMy.html
    Dit gedicht in het Antwerps geschreven vind je uiteraard hier: http://www.antwerps.be/texts/view/743

    De kathedraal antwoordt

    Hieronder: Uit het VTM-nieuws

    De kathedraal antwoordt

    Het ATV-nieuws, La Esterella en Tom Lanoye op het Stadhuis.

    In de bloemen gezet door Schepen van Cultuur Philip Heylen.

    La Esterella & Tom Lanoye – Cultuurmarkt 2004

    La_Esterella_Tom_Lanoy_Boerentoren

    Het originele artikel in Het Nieuwsblad vind je hier: http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=gmu8ddee